Zamontowanie jak najbardziej szczelnych okien jest w tym momencie jednym z najlepszych sposobów na unikanie strat ciepła. Okna takie muszą mieć ciepłe szyby i dobrze izolowane ramy po to by energia nie ulatniała się na zewnętrza, a przecież nie jest ona taka tania. Obecnie w budownictwie jest coraz więcej okien, w domach pasywnych nawet buduje się całe południowe ściany z przeszkleń po to by jak najwięcej do domu wpadało ciepła. Aby rachunki za energię były jak najmniejsze to trzeba zamontować okna takie, które by były zastosowane w domach energooszczędnych. Charakteryzują się one tym, że współczynnik ciepła nie może być większy jak 1,3. Jednak już dziś idąc w ślad za techniką możemy zdecydować się na okna o współczynniku przewodzenia poniżej 1.0. Ważny jest też wysoki współczynnik g który mówi nam o tym ile energii ze słońca może dostać się do naszego domu. Dobrze jak współczynnik ten by wynosił około 50% w przeciwnym razie może dojść do tego, że latem pomieszczenia będą nam się za bardzo nagrzewały. Na współczynnik u ma wpływ między innymi proporcja między ościeżnica, ramą a powierzchnią przeszkloną. Im większe okno tym większa będzie powierzchnia jego przeszklenia. Przez to wartość U może się znacznie obniżyć. Jeśli chodzi o okna plastikowe to ciepła mają zwykle profil grubości od 70 do 90mm. Konstrukcja taka jest usztywniona dzięki stalowym wkładkom. Grubość tych wzmocnienie powinna wynosić, co najmniej 1, 5 mm., Aby okna były jak najbardziej szczelne zwiększono liczbę komór, dziś niektórzy producenci oferują ich nawet osiem. Okna z PCW najczęściej mają kolor biały, ale mogą być powleczone okleiną dowolnym kolorze lub drewno podobną. Jednak trzeba pamiętać, że kolorowe szybciej się odkształcają i są bardziej narażone na odkształcenia. Więc najlepiej jak okna bardzo dużych rozmiarów są koloru białego. Profile drewniane energooszczędne są zazwyczaj grubości od 88 do 100 mm. Skleja się je z drewna z kilku warstw o różnym przebiegu słojów. Przy montażu okien trzeba też się zastanowić czy nie zdecydować się na tak zwany ciepły montaż okien. Jest to ważne przy oknach energooszczędnych, ponieważ pozwala na bardzo szczelny montaż. Aby wyeliminować mostki termiczne wokół okna to trzeba pokusić się o zamontowanie ich w warstwie ocieplenia, tak pokazują badania przeprowadzone kamera termowizyjną. Jest to możliwe tylko, gdy zastosujemy specjalne rusztowanie, na którym oprze się okno. Styk okna i muru wypełnia się standardowo pianka

Żywopłot nie tylko chroni nasz dom i ogród ale też jest to doskonała ozdoba, dlatego trzeba o niego dbać. Prawo nasze nic nie mówi na temat tego w jakiej odległości od granicy działki powinien znajdować się asz żywopłot. Jeśli żywopłot będzie się znajdował od strony sąsiada to warto z nim uzgodnić  sprawy sporne by uniknąć ewentualnych problemów. Zależnie od szerokości i wysokości roślin powinny one się znajdować od 0,75 do 1,5 metra. Żywopłot taki ochroni nas przed ciekawskimi ale nie tylko, jest to doskonała ochrona przed wiatrem, mniej kurzu z ulicy też się dostanie na naszą działkę. Żywopłot będzie też stanowił piękne i charakterystyczne tło dla kompozycji w naszym ogrodzie. To jakich roślin użyjemy na żywopłot powinniśmy przemyśleć na samym początku biorąc pod uwagę hasze upodobania. Nie bez znaczenia jest też rodzaj gleby na działce. Na dużych działkach można założyć żywopłot swobodnie rosnący, który zależnie od posadzonych roślin zajmie nam od 1 do nawet kilku metrów szerokości. Jeśli mamy mniejszą działkę to musimy zdecydować się na żywopłot formowany który tworzy zwartą i zieloną ścianę. Ten element ogrodu może ale nie musi tworzyć wartej monolitycznej ściany. Czasem bardzo dobrze prezentują się żywopłoty z połączenia kilku gatunków krzewów. Można tu dowolnie komponować rośliny różniące się odcieniami. Prace ogrodowe zaczynamy od dokładnego przekopania i usunięcia chwastów. Potem a pomocą sznurka zaznaczamy linię żywopłotu. Rośliny sadzi się w odległości od 30 do 50cm przy  żywopłocie formowanym i co 30 – 70 cm przy żywopłocie nieformowanym. Czasem sadzi się je w dwóch rzędach na przemian, plusem tego rozwiązania jest szczelna zasłona uzyskana bardzo szybko. Na dno wykopanego dołka wkładamy kompost wymieszany z torfem w proporcji 2:1. Przed posadzeniem korzeń rośliny wkładam na kilka minut do naczynia z wodą. Potem oglądamy i usuwamy uszkodzone korzenie. Potem roślinę umieszczamy w dołku i przysypujemy ją. Potem koron ich przycinamy 15 – 20 cm nad gruntem dzięki czemu będą się lepiej rozkrzewiać. Możemy też posypać podłoże korą dzięki czemu ograniczmy parowanie wody z gleby. Pielęgnacja to przede wszystkim częste odlewnie. Rośliny te zazwyczaj potrzebują dużo wody. Warstwa kory grubości około 10cm nie tylko zabezpieczy przed parowaniem ale i ochroni korzenie przed przemarznięciem. Jeśli chodzi o cięcie to jest ono potrzebne przede wszystkim przy żywopłotach z roślin liściastych. Jeśli chodzi o nawożenie to przez pierwszy rok powinno się odnywac tylko połową zalecanej dawki.

Płyty tego typu mają mało wad a zalet całe mnóstwo, spróbujmy się im przyjrzeć. Płyty tego typu są tańsze od drewna dzięki temu ze nie trzeba ścinać dużych drzew by zapewnić drewno odpowiednich wymiarów. Często pyty te są wykowane nawet z odpadów tartacznych ale najczęściej z wyrzynów pielęgnacyjnych. Mimo tego parametry techniczne takiej płyty są zwykle lepsze do samego drewna. Oprócz OSB mają jednakową strukturę, dzięki czemu ich wytrzymałość jest jednakowa w każdym miejscu. Płyty te są produkowane w dużych formatach dzięki czemu szybko i sprawnie się je montuje. W konstrukcji płyt używa się klei które dodatkowo poprawiają odporność na wilgoć i wodę. Jednak budulec i klej powoduje ze płyty te są łatwo palne, jest to ich podstawowa wada. Pierwszym rodzajem płyt jest sklejka, jest to sprasowanie pod ciśnieniem nieparzystej liczby arkuszy. Włókna w sąsiednich arkuszach są zawsze skierowane prostopadle względem siebie. Materiał ten jest produkowany w wersji szlifowanej lub nieszlifowanej. Pod względem jakości wyróżnia się cztery klasy E, I, II, III. Płyta taka może być wykorzystywana do konstrukcji ścian działowych i nośnym w budownictwie szkieletowym, możemy  niej wykonać sufit podwieszany itp. Sklejka ma najlepsze parametry techniczne zwłaszcza na odkształcanie. Kolejną grupę stanowią płyty wiórowe które są prasowane pod ciśnieniem za pomocą specjalnych klejów. Ich powierzchnia może być porowata lub gładka. W naszym kraju najpopularniejsze są płyty OSB i MFP. Pierwsza z nich ma włókna o ukierunkowanych wiórach płaskich, jej budulcem jest sosna z wyselekcjonowanego drewna. Płyta taka składa się z trzech warstw. Dwie zewnętrzne warstwy są tworzone przez wióry ułożone równolegle do dłuższej krawędzi płyt, a w warstwie wewnętrznej są ułożone prostopadle do niej. Dzięki temu płyta jest sztywna i odporna na zginanie. Płyta taka nie ulga odkształceniu, nie ma pęknięć ani zadr, jest łatwa w obróbce i montażu, jest ona też dość odporna na działanie wilgoci. Dostępne są płyty o grubości od 6 do 32 mm. Obecnie na ryku dominuje płyta OSB SF-B jest to materiał niepalny, nie powduje ona rozprzestrzeniania się ognia. W jej składzie znajdują się substancje chemiczne które pod wpływem ognia tworzą wodę techniczną. Jeśli płyta taka ma bć używana jako wykończenie to musi ona być pokryta tapetą wzmocnioną włóknami szklanymi lub musi być polakierowana. Płyty takie dobrze sprawdzają się jako tani i nie standardowy sposób na wykończenie domu.